Çarpım tablosunu bir ses kaydı olarak değil bir oyunla temas halinde öğrenebilmiş olsaydık matematiğe bakış açımız nasıl olurdu? Somuttan soyuta hayal kurma becerilerimiz nasıl etkilenirdi?

Hayallerimizin en sınırsız olduğu yaşlarda kümeler kuramının oyun ile deneyimsel yaklaşımı sayesinde matematikle tanışmış olsaydık aramızda hala ‘bunlar gerçek hayatta ne işimize yarayacak?’ sorusunu soran kimseler olur muydu?

Matematik anlayışı bir kişinin zihinsel performansını, adalet duygusunu, dostluk-arkadaşlık kavrayışını, paylaşma iç güdüsünü nasıl geliştirir?

Bu soruları ekip olarak uzun zamandır soruyor ve cevapların çok başarılı hikayelerle geldiğini görüyoruz…